Van onze vaste reporter in de West: Pablo

 

 Het is alweer enige tijd dat we wat hebben laten horen vanuit de tropen, dus het werd wel weer hoog tijd. Hoewel we alle moderne middelen hebben om met elkaar in contact te komen, is het toch te merken dat de afstand nog steeds zo’n 7800 KM is, want net als andersom horen wij ook weinig nieuws over het reilen en zeilen in Nederland dus is dit het ideale middel om elkaar op de hoogte te houden. Zoals de meeste collegae wel weten bevindt de Verbindingsdienst zich hier op twee plaatsen en wel het Radstation Carib gevestigd op Marinebasis Parera Curaçao en het Commcen Aruba gevestigd op Marinierskazerne Savaneta te Aruba. Aangezien de WIGS (West Indian Guard Ships) in de enkele maanden dat ze zich in het Caraibisch gebied bevinden normaal gesproken ook een paar keer Curaçao en Aruba aandoen, zijn er in de loop der jaren al vele verbindelaren komen “oplopen” bij de twee bedrijven. Het ligt ook in de bedoeling, wanneer een “Westschip” een eerste bezoek brengt aan een van deze twee verbindingsstations, om het personeel van het schip tijdens een kort bezoek wegwijs te maken bij hun zgn. walondersteuning.

 

Hoe staat het met de personele bezetting? Nou, om meteen maar de jongere medewerkers, de matrozen ODVB, te motiveren om de carrière te verlengen door middel van de korporaalopleiding; zowel op Aruba als op Curaçao bevinden zich op dit ogenblik geen matrozen meer… Het personeelsbestand op Aruba bestaat uit een sergeant en twee korporaals ODVB, een marinier1 VBD en uiteraard de Facteur, een korporaal marinier VBD.
Daar moeten ze het mee doen, en zoals het beleid binnen de Marine nu is, zal er dus eerder iemand af gaan dan bijkomen, dus uitbreiding is echt niet meer van toepassing

Daar moeten ze het mee doen, en zoals het beleid binnen de Marine nu is, zal er dus eerder iemand af gaan dan bijkomen, dus uitbreiding is echt niet meer van toepassing. Op Curaçao is het personeelsbestand ook danig teruggelopen en mensen, die de afgelopen jaren niet meer een bezoekje hebben gebracht aan Parera, zullen een hele andere situatie tegenkomen dan ze jaren geleden hebben gezien. Buiten dat de Verbindingsdienst op de basis is verhuisd van “in” de berg naar op de stafheuvel, is er net als in Nederland ook hier al aardig gesneden in het personeelsbestand. Hoe ziet het personeelsbestand er hier uit? De dagdienst: de VO, twee SMJR’s te weten de CVBC en CVOB (of eigenlijk CIS zoals het tegenwoordig genoemd wordt) en nog twee medewerkers CIS, een sergeant en een korporaal.

Waren er in 2005 nog 5 matrozen verdeeld over de divisies (inderdaad…6 divisies), nu zijn deze functies dus vervallen en moet een divisie met twee personen t.w. een sergeant en een korporaal het samen oplossen. Een behoorlijke beperking, want er is weinig ruimte wanneer er door onvoorziene omstandigheden mensen uitvallen op de divisie’s. In praktijk hebben we dit al aardig kunnen merken door bij het uitvallen van een collega het ene gat op te vullen met het andere. In de verlofperiodes leidt dit steeds meer tot “passen en meten” maar dat is een algemene “uitdaging” binnen de Marineverbindingsdienst tegenwoordig (lijkt wel of de hoge heren een verbod op het woord “probleem” hebben, maar dit staat toch echt in de dikke Van Dale…).

Wat het technische en materiele gedeelte betreft, hebben wij ook ons aandeel in de veranderingen gehad. De belangrijkste aanpassing is uiteraard de introductie van het MMHS geweest. Zoals vaker is de overgang van MHS naar MMHS niet geheel zonder slag of stoot gegaan, maar intussen zijn we helemaal over; zelfs het draaien van de omroep/schip-wal wordt volledig via het nieuwe systeem gedaan. Net als op Aruba is op Curaçao intussen ook de MMHS-cursus gegeven, zodat er wat meer bekendheid is met het systeem, al stuiten we soms nog steeds op het bij dit systeem bekende “vinkjes” –probleem, oftewel staat er een vinkje niet goed dan werkt het even anders…
Zo zijn er nog wel meer wijzigingen en aanpassingen op te noemen vergeleken bij het verleden, maar later meer daarover. Op dit ogenblik dobbert de Hr. Ms. Van Nes rond in het gebied en heeft haar eerste successen reeds geboekt. Ook de contacten zijn al gelegd en de eerste gezamenlijke baaidag is al gepland dus deze belangrijke aangelegenheden gaan gelukkig ook gewoon door in “de West”.
Tot zover dit beknopte verhaal uit de Tropen. In de volgende V&V zullen we jullie wat meer wegwijs maken met de gebeurtenissen hier (verslag BBQ of zoiets, doet het altijd goed…)

Ayo!