ZKO
(I have handed guard over to...)
Ik
ben gevraagd een stukje te schrijven voor ons lijfblad; iets wat ik
met heel veel genoegen zal doen.
Mijn naam is Dennis Husson, en sinds 1973 in dienst bij de
Koninklijke Marine verbindingsdienst.
Afgelopen zomer bracht ik een bezoek aan de afdeling P&O extern
geplaatsten. Het leek me wel wat om eens iets heel anders dan
verbindingsdienstwerk te gaan doen. En ik moet over een ug aantal
jaren m’n kleinkinderen toch spannender verhalen kunnen vertellen
dan wat VZCZC- geneuzel en m’n uitermate gevaarlijke missies in
toeristische centra en lokale horecagelegenheden in den vreemde.
Bij de afdeling extern geplaatsten werd ik geattendeerd op de
mogelijkheid deel te gaan uitmaken van een CIMIC-eenheid. Nu had ik
dus nog nooit van CIMIC gehoord, en heb eerst maar eens links en
rechts geïnformeerd wat dit eigenlijk inhield. Na het eerste
telefoontje met Budel (thuisbasis van CIMIC Group North) was ik om,
en eigenlijk meteen razend enthousiast. Voor hen die nog niet weten
wat CIMIC betekent en waar dit voor staat, een korte uitleg.
CIMIC
staat voor Civil Military Cooperation en is
eigenlijk niets nieuws, daar de
westelijk geallieerden reeds in 1943 een omvangrijke afdeling Civil
Affairs aan hun hoofdkwartier toevoegden. Deze afdeling werd geheel
door militairen bemand, en voor elk bevrijd of bezet land werd een
aparte “civiele missie” opgezet. Deze militairen regelden, in nauwe
samenwerking met de plaatselijke geallieerde commandanten de lokale
autoriteiten, zaken als voedseldistributie, herstel van
infrastructuur, rechtspraak en schadeclaims door burgers.
CIMIC kent drie hoofdtaken.
• Het uitbrengen van liaison.
• Ondersteuning van de militaire eenheden.
• Steun aan de burgerbevolking en civiele instanties (in de ruimste
betekenis).
De steun aan de burgerbevolking en civiele instanties is het meest
gecompliceerd. De uitvoering van de opdracht staat centraal.
Daarnaast rusten er op de naties en dus ook op hun gewapende macht
zekere verplichtingen op basis van wetten en internationale
verdragen om steun te verlenen aan de burgerbevolking.
De uitvoering van de militaire opdracht staat centraal. CIMIC vindt
steeds plaats ter ondersteuning van de opdracht en heeft derhalve
een operationele ondersteuningsfunctie, die in lijn moet zijn met de
intenties van de commandant.
Wederzijds respect. Het besef van het belang van de lokale zeden en
gewoonten (cultuur)
is fundamenteel bij de
voorbereiding en uitvoering van alle opdrachten. Als hier niet aan
voldaan wordt is coördinatie nagenoeg onmogelijk. In een politiek
gevoelige omgeving kan ondoordacht omgaan met plaatselijke zeden,
gewoontes en (ongeschreven) wetten hoogst onaangename gevolgen
hebben en de uitvoering van de opdracht ernstig in gevaar brengen.
Hierin zal de Nederlandse aanpak wezenlijk verschillen met de
Amerikaanse. De Nederlandse methode zal bestaan uit kloppen en de
deurklink gebruiken i.p.v. maatje 45. Alle militairen moeten, bij
welk soort operatie dan ook, een gedegen besef hebben van de
culturele kenmerken en verschillen. CIMIC speelt een belangrijke rol
bij het bestuderen, verwerken en aanleren hiervan. Als een relatie
of samenwerkingsverband éénmaal tot stand gekomen is, moet deze waar
mogelijk versterkt en/of geïntensiveerd worden om het hoofd te
kunnen bieden aan onenigheid, tegenslagen of bedreiging van
buitenaf. Eigenlijk is het heel erg simpel, je gaat naar een gebied
toe om mensen te helpen en dat kun je niet als je je niet verdiept
hebt in hun gewoonten en gebruiken, en die niet kunt of wilt
respecteren. Dit geldt trouwens voor alle rangen en standen van hoog
tot laag.
Bent u geïnteresseerd? kijk dan eens op de site van
www.cimicgroupnorth.nl
Nadat ik was aangemeld, kreeg ik een uitnodiging voor de CIMIC
tactical course van augustus – september 2005 te Budel. Deze cursus
werd gegeven in internationaal verband. Er waren leerlingen van
Denemarken, Litouwen, Tsjechië, Roemenië, Oostenrijk, Duitsland,
Nederland en Macedonië. Een zeer gemêleerd gezelschap zoals u ziet.
Ik wil ook nog even de aandacht vestigen op de naam van het centrum
waar de betreffende cursus gegeven werd. CIMIC Group North “Centre
of excellence”, jawel. Nadat we deze tactical course hadden
doorlopen moesten onze basis militaire vaardigheden iets worden
opgepoetst. Hieronder vielen dus ook schieten met Glock en Diemaco.
Aangezien ik nooit voorstander ben geweest van het aannemen van een
afwachtende houding, heb ik contact opgenomen met onze collega’s bij
het Korps Mariniers in Rotterdam. Daar werd ik door de Sgt Makkelie
weer helemaal up-to-date gebracht v.w.b. schietvaardigheid, waarvoor
mijn hartelijke dank. Tevens moest mijn burger rijbewijs B E worden
“omgezet” naar militair B E.. Dit was dus niet alleen een
administratieve handeling, maar ik moest daadwerkelijk naar Oirschot
waar ik mocht crossen in een MB (Mercedez Benz).
Al deze opleidingen vreten dus wel een behoorlijke hoop daags blauw,
dus de volgende afspraak was wederom bij de collega’s van het Korps,
maar nu in Doorn, alwaar mij een kek uitziende coniferen-outfit werd
aangemeten, met allerhande attributen welke onontbeerlijk zouden
zijn voor de volgende oefeningen. Want we werden nu uitgenodigd om
te participeren in de oefening Dutch Devotion, waarbij we al het
geleerde van de afgelopen maanden in praktijk moesten brengen in de
regio Budel – Eindhoven. Ik zal u niet vermoeien met al mijn
spannende belevenissen in het mooie Brabantse en Limburgse land,
maar ik vond het echt allemaal geweldig interessant.
Omdat de boog niet altijd gespannen kan zijn werd er ook nog een
weekje teambuilding georganiseerd. We begonnen in Woensdrecht,
alwaar er enige uitleg over de komende week werd gegeven. Hierna
ging het richting Geulle, in Limburg, waar we in de Geulhemmer
grotten werden verwacht. We hadden ook nog wat munten meegekregen,
omdat we zelf in onze culinaire behoeften moesten voorzien. Nou, dat
was werkelijk een feest. Nu is het alleen de claim van de lokale
flora & fauna instellingen afwachten. Want sommige collegae,
waaronder ondergetekende, snurkten zo hard dat het hele bestand
vleermuizen richting stiller oorden is vertrokken. Hierna vertrokken
we richting Belgische Ardennen, waar we een vlotje hebben gebouwd,
de rivier de Ourthe overstaken en nog wat konden tokkelen, abseilen
en nog meer van dat fraais, waarna de dag werd besloten met een
fraaie BBQ en een drankje in een vakantiehuis. Op de terugweg naar
Woensdrecht werd er nog gestopt bij de mergelgrotten in Sibbe, waar
we werden uitgenodigd voor een dagje cave biking en quad riding.
U ziet dat het allemaal vreselijk spannende dingen waren, maar het
meest spannende vond ik toch wel wat het kabinet zou besluiten; gaan
we wel of gaan we niet? Inmiddels weten we dat we wel gaan, en ik
kan u zeggen dat ik werkelijk sta te popelen het geleerde in
praktijk te mogen brengen. Maar eerst even, jawel u raad het al,
oefenen met 42 Tankbataljon, welke het 1 (NL) PRT levert. Als u
denkt dat Den Helder ver is, moet u eens naar Havelte rijden.
Mocht u na het lezen van dit stukje proza enigszins geïnteresseerd
zijn geraakt, schroom
niet om eens contact op
te nemen met de ‘firma’ Cimic Group North. Zij zullen u
ongetwijfeld overladen met informatie, en anders ben ik uiteraard
zeer wel genegen u nader te informeren. Als alles meezit gaan we net
voor het zomerverlof
richting Uruzgan, en ik hoop dan weer ergens in december terug te
komen. Misschien dat de redactie het me vergunt om u bij mijn
terugkomst te informeren omtrent de belevenissen van Jean Fromage a
l’étranger. (red: Jan Kaas in het buitenland)
Het ga u goed en misschien zien we elkaar bij een FLO feestje.
Fortuna Favi Fortus
(red: Geluk is met de sterken)
Hierbij geef ik de seinsleutel over aan
Maarten van Lieshout
werkzaam bij AFNORTH te
Brunssum.