Uyt den ouden doosch

 

In de Vlag en Vonk nr 6 uit de 1956, de 7de jaargang, stond een artikel over de achtergrond van het “nieuwe spellingalfabet”. Nieuwsgierig als ik werd las ik het artikel door en kwam er zo achter dat dit nieuwe alfabet op 1 maart 1956 van kracht werd. Over welk alfabet het gaat?…..lees maar, het klinkt u vast wel bekend in de oren!
Bijgevoegde illustraties zijn zoals gepubliceerd zoals in het originele artikel
 


 

Toen 1 maart j.l. het nieuwe spellingsalfabet van kracht werd, zal menig verbindingsman de verzuchting hebben geslaakt:”Dit is de zoveelste wijziging die ik moet leren…!” Als er echter iets verandert, dan is daar natuurlijk een reden voor en daarom zullen we het “hoe en waarom” van dit alfabet eens onder de loep nemen.
De noodzakelijkheid van een spellingsysteem, teneinde verzekerd te zijn van juiste overbrenging der berichten per telefoon of radiotelefonie, ontstond vrijwel gelijktijdig met het in gebruik nemen der telefoon en radiotelefonie.
De eerste internationale overeenkomst betreffende het spellingsalfabet kwam in 1927 tot stand en werd gebruikt in het scheepsverkeer. De ondervinding leerde echter al spoedig dat dit alfabet nog niet het ideale was en in 1932 werden er wijzigingen in aangebracht.
Dit spellingsalfabet werd toen ook aangenomen door de burgerlijke internationale luchtvaart. Naast deze internationale stelsels kwamen er nog ettelijke nationale bij, hetgeen de zaak niet eenvoudiger maakte. Zelfs thans is het nog zo, dat de PTT alleen het gebruik van Anne-Bernard enz. kent.
 

Gedurende de laatste wereldoorlog werd aan geallieerde zijde alom de behoefte gevoeld aan een eenvoudig spellingsalfabet, gemakkelijk te leren en uit te spreken. Men kwam toen tot het voor kort nog in gebruik zijnde “Able-Baker”. Praktisch over de gehele wereld werd dit gebruikt en bij het beeindigen der vijandelijkheden was het algemeen bekend. De oorlogsvliegers keerden terug in de burgermaatschappij en zo zij bleven vliegen, werd ook door hen nog steeds dit alfabet gebruikt. Waar het toen reeds algemeen gebruik werd nam ook de “International Civil Aviation Organisation” het op in haar voorschriften, echter niet voor gebruik over de gehele wereld. Het was immers gebaseerd op de taal der Angelsaksische landen en bleek niet zo geschikt voor de taal der Latijnse landen. In Zuid-Amerika bijvoorbeeld werd “Ana-Brazil”, enz. gebruikt. Verschillende spellingsalfabetten geven in internationaal verkeer natuurlijk weer moeilijkheden en men besloot een spellingalfabet samen te stellen waarvan het geluid in de Engelse-, Franse- en Spaanse taal(de drie meest gebruikte talen in internationaal verkeer) gelijk zou zijn. Diverse woordenlijsten werden samengesteld, maar al spoedig kwam men tot de ontdekking dat het nog niet zo eenvoudig was om een spellingsalfabet vast te stellen waarvan de woorden gemakkelijk te onthouden waren en in de drie eerder genoemde talen hetzelfde zouden klinken.
Uiteindelijk kwam in 1949 een nieuw spellingsalfabet uit de bus, maar dit alfabet bleek in de praktijk niet erg populair en men hield in het algemeen vast aan het “Able-Baker”. In november 1952 werden door ICAO enquete-formulieren rondgestuurd met vragen o.a. betreffende het gebruik, dat van het nieuwe alfabet werd gemaakt en de ondervindingen ermee opgedaan.
Duizenden kommentaren werden verzameld en hieruit bleek dat de meerderheid “Alfa-Bravo” boven “Able-Baker” stelde, maar tevens dat Alfa-Bravo voor verbetering vatbaar was. Het geheel werd nog eens in studie genomen(hieraan werkten ook de strijdkrachten van diverse landen mede). Eenendertig nationaliteiten werden ingeschakeld bij het beproeven der nieuwe woorden en het uiteindelijk resultaat was het per 1 maart van kracht geworden spellingsalfabet.
Daar het spellingsalfabet hoofdzakelijk gebaseerd is op spraakgeluiden, ieder geluid aangegeven door een woord, dienen zij die dit alfabet gebruiken niet alleen de woorden te leren, maar wat nog belangrijker is de manier waarop zij uitgesproken worden. Door de juiste wijze van uitspreken zal bij slechte verbindingen of indien er weinig overeenkomst is met de taal van de gebruiker het spellingsalfabet toch gemakkelijk herkenbaar zijn.
Om eenvormigheid in de uitspraak te verkrijgen werd het alfabet in de Engelse-, Franse- en Spaanse taal vastgelegd op grammofoonplaten, welke door ICAO tegen een zeer lage prijs beschikbaar werden gesteld.



     “If you can say ALFA then BRAVO”,


said CHARLIE, as het rowed down the


DELTA to the ECHO of the FOXTROT from


the band at the GOLF HOTEL in INDIA


where JULIETT had weighed out a KILO


of LIMA fruit for MIKE to eat in


NOVEMBER and to share with OSCAR and


PAPA in QUEBEC.


     But then ROMEO, who had crossed


the SIERRA to dance in a TANGO


competition in his UNIFORM, had been


declared the VICTOR and given a


bottle of WHISKEY instead of an


X-RAY by a YANKEE who had been


trained by a ZULU witch doctor.
 


From: Recognition Journal
by: Mr. G.F. Able Thorpe
Leicester